Kadim dostumun ve kalemdaşımın birlikteliğimize kısa ara vermesi üzerine bu yazıyı kaleme döküyorum. Sait Faik’in dediği gibi “Söz vermiştim kendi kendime; yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da, bir hırstan başka ne idi! Burada, namuslu insanların arasında sakin, ölümü bekleyecektim; hırs, hiddet neme gerekti. Yapamadım. Koştum tütüncüye, kağıt, kalem aldım. Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkarttım. Kalemi yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım” şıkıdım şıkıdım şıkıdım… Bu aşk beni deli edecekti, bir insan yazmaya nasıl ara verirdi uykularım kaçıyor. Günlerce uykusuz kalıp yatağımda dönüyordum. Eşim şüpelenmeye başlamıştı. Ucu kütleşmiş kalemlerime gözü ilişmişti. Ama ona da dediğim gibi bu tamamen duygusal bir olaydı. Beraber tartıştık ve bu arkadaşımızın ayrılığının kısa süreciğini temenni ettik, ben temenni etmeden öteye geçmek istiyordum. O temenni sınırını aşmak istiyordum. Aceleyle evden çıktım, ama kadim dostumla buluşmak için royal-salute whiskey, cohiba ve turuncu polarımı unutmadım tabiki… Paris sokaklarını arşınladım, çok ilginçtir kadim dostumun adresini almamıştım. Puromu yaktım polarımın kapşonunu başıma geçirdim. Champs Elysees’i baştan sona dolaştım dostum başka yerde oturuyoz olamazdı. Sabaha kadar aradım, arandım kendi içimde yolculuklara çıktım, trance dinledim. Sonra evime sabaha karşı döndüm. Eşim endişelenmeye başlamıştı benim ise ağzımı bıçak açmıyordu. Nasıl derdim dostumu bulamadım diye, içim kan ağlıyordu. Gözüm masadaki küt kalemlere ilişti daha geçen gün yazmıştım, nasıl olabilir diye düşündüm önemsemedim. Çocukları gittim öptüm, yattım. Ertesi gün geldiğinde çok farklı duydular içindeydim, dünkü o dostunu kaybetmiş ben yoktu sanki. Yeni bir hayata başlamış ben vardı. Daha yeni şatosuna katılmış bir yorgun yazar. Olanları düşündüm anlam veremdim. Eşime konuyu açmaya karar verdim. Eşimin anlattıkları beni çok sarsmıştı. Şatoya daha yeni gelmiştik ve ben yazmaya ara vermiştim… Bunun ileride sorun açıp açmayacağını bilmiyorum ama son kararımı vermiştim. Biraz kafamı dinleyip kendimi whiskey, puro ve trance üçlüsüne verecektim. Uzaklara yapılan gezilere kendi sağlığım açısından birazda olsun ara verecektim, ama yazmaya asla. Yazmasam deli olacaktım….